skip to Main Content

Op de opleiding creëren ze personal training-robots. Waar is de persoonlijke aandacht?

Toegegeven: het voelt lekker om je eens aan de andere kant van de medaille te begeven. De man die tegenover mij staat en regelmatig als een ware sadist lacht om mijn pijn, wordt nu juist door míj aan het werk gezet. Terwijl ik mijn ballen gedecideerd in de hoeken van het tennisveld plaats, probeert Danny (33) ze ijverig terug over het net te slaan. Hoewel, probeert….. het genot van de omgedraaide rollen maakt al snel plaats voor het beschamende besef dat het niveau in kwaliteit, ondanks 20 jaar lidmaatschap en jarenlange tennisles aan mijn kant, bijzonder klein is.

Daarmee is Danny de belichaming van één van de grootste frustraties van de tennisser. Dat is namelijk de op leeftijd geraakte voetballer die de voetbalschoenen aan de wilgen heeft gehangen en het tennisracket heeft opgepakt. Tuurlijk: een wedstrijd zal nu nog altijd eindigen in een 6-0 6-0 uitslag in het voordeel van de schrijver, maar het onmiskenbare balgevoel van de oud voetballer aan de andere kant van het net laat duidelijk zien dat deze man, na misschien 1 of 2 jaartjes les, zomaar eens op hetzelfde niveau zou kunnen komen. Even voor de context: de schrijver van deze stukjes is tevens overgewichtig lid van Shape Shifters.

We hebben het hier trouwens niet over de gemiddelde voetballer. Nee, betaald voetbal zat er uiteindelijk niet in voor Danny, maar er tegenaan schuren deed hij wel. In de jeugdopleidingen van de Graafschap en Vitesse, tot aan de beloften toe, om uiteindelijk bij Babberich uit te komen in de hoofdklasse. De bal is als een rode draad in zijn leven, het enige speelgoed dat er in zijn jeugd écht toe doet. Nu de bal niet meer rolt, zoekt hij zijn heil in andere sporten. Tennis dus, waarvoor na 2 sessies het enthousiasme aangewakkerd lijkt, maar ook boksen, waar hij recentelijk eveneens mee begonnen is. En natuurlijk fitness en personal training, waar hij als één van de Shape Shifters trainers zijn brood mee verdient.

Het was niet altijd duidelijk dat pt’en zijn bestemming zou worden. “Als kind en jong volwassene was ik maar met één ding bezig, en dat is voetbal” vertelt hij. “Als ik ergens voor ga, ga ik er met 100% voor en focus ik me alleen op datgene. Sommigen zullen in mijn schoenen voornamelijk balen dat ze het betaald voetbal niet gehaald hebben, ik ben trots dat die focus me de voetbalcarrière die ik heb gehad überhaupt heeft gebracht. Ik heb namelijk zat mooie momenten meegemaakt. Wat het wel betekende, is dat ik even moest zoeken toen duidelijk was dat het hem niet ging worden.”

Na verschillende baantjes komt hij terecht bij een Arnhemse sportschool. “Zij hebben me de kans gegeven om er niet alleen achter te komen wat ik leuk vind, maar ook om me te ontwikkelen. Ik mocht op hun kosten de personal trainer opleiding doen, en er ook als PT aan het werk. Daar ben ik ze nog altijd dankbaar voor. Gaandeweg kwam ik er wel achter dat de klassieke sportschool niet mijn ding was. Te massaal, te weinig aandacht. Zo’n sportschool kan heel goed werken voor een bepaald type sporter, maar ik wil als PT méér betekenen voor mensen.”

Datzelfde gevoel bekroop hem op de opleiding. “Ze proberen daar een soort personal trainer-robot van je te maken. Je leert er hoe de oefeningen werken en hoe je ‘doorzetten, je kan meer!’ kunt roepen. Maar je verplaatsen in de persoon die je tegenover je hebt en compassie hebben is iets anders. Aanvoelen hoe ver je zou moeten gaan in plaats van hoe ver je kan gaan. Meeleven. Ik heb het niet gezien daar. En voor mij is juist dát, wat personal training zo bijzonder leuk en belangrijk maakt. Mensen helpen om doelstelling te behalen door ze te voeden met positieve energie. Mensen helpen een positieve flow te creëren waardoor ze een energieboost krijgen. Als ik ze bij aankomst vraag hoe hun dag was, en zij hebben een ontzettende kutdag op het werk gehad, ga ik ze niet eens extra hard over de kling jagen. Dan mag het best wel wat minder intensief, en doen we de volgende keer een schepje erbovenop. Ik wil weten hoe het met mijn klanten gaat en ze echt kennen. Hun thuissituatie, liefdesleven, misschien net een baan verloren? Het is zó belangrijk om te weten als je op een goede manier personal training wilt geven….”

En zo kwam Danny bij Shape Shifters terecht. “Dit voelt als thuis inmiddels. Die visie over hoe ik met klanten om wil gaan, is precies de visie die Kurt ook heeft, en eigenlijk alle trainers die hier rondlopen. Dat vind ik ook zo gaaf: we hebben allemaal totaal verschillende trainers, maar de waarde van échte aandacht delen we met elkaar. We hebben voor iedere klant een andere passende trainer, maar het Shape Shifters DNA zorgt ervoor dat we een mooi geheel zijn. Ik denk dat we daar heel trots op mogen zijn!”

Bam. En toen kwam de lockdown. “Ja. Da’s niet leuk. Maar gelukkig kunnen we personal training aan huis geven, buiten, digitaal, of in één van onze tenten. Dat is in ons voordeel. Omdat we één op één werken kunnen we in een andere vorm gewoon door. Maar ja, de groepslessen zijn nu wel even minder, die kunnen we alleen digitaal doen. Hoe ik mijn dagen verder vul nu we in lockdown zitten? Ik ben een boek aan het lezen over wolven en leiderschap. En ik loop veel: hardlopen en wandelen met mijn American Bully Daina. Ik red me prima, maar ben natuurlijk blij als we gewoon weer écht openkunnen. De gezelligheid binnen en het familiegevoel is namelijk wat Shape Shifters Shape Shifters maakt!”

 

Ben jij overtuigd?

Wil jij afvallen? Wil je sterker worden? Of wil je fitter worden? Neem vrijblijvend contact met ons op!

Back To Top